Polovinom šezdesetih svi normalni ljudi iz mog komšiluka bili su ribolovci. A šta drugo da budu, kad im je kraj kuće tekla velika i ribom bogata Bosna, a na televiziji su vječno išli samo kongresi, plenumi, sjednice raznih politbiroa, a potom njihove reprize.
Ribolovom se jedino nisu bavili predsjednici mjesnih odbora komunističke partije, panduri i njihovi doušnici, jer oni su 24 časa bili u potrazi za unutrašnjim neprijateljem. Često bi ti »šuškori« zastali kraj ribara i dugo ih promatrali onim svojim zlim i nepovjerljivim okicama. Prepoznali bi ih po sivim sakoima, ovlaš prebačenim preko ra...
